وقتش که برسد

   خواهم دانست با او چه کنم

   با بهاری دیگر می آید

   چه قدر طولانی

   و شاید هم کوتاه

   التهابم حتمن شیربن خواهد بود

   روز های سر به سر گذاشتن

   و لحظه های همان روزها

   چه دیرین خواهند بود

   با یقه ای باز

   با آستین های بالا زده

   با نگاهی مسرور

   به پیشوازش می روم

   با رگبارهای بهاری

   قصه گون خواهمش دید

   با دیروزم

   نوازشش می کنم

   خالی اش می کنم

   پر اش می کنم

   وقتش که برسد

   خاطره هایم را

                          ساز می کنم